Po obiedzie odpoczynek

Czas po obiedzie to czas dla opiekunki... najczęściej, bo i zdarzają się takie chwile, że i w spokoju zjeść nie można.
Mam właśnie kilka minut i dopiero co rozgryzłam jak właściwie mam się posługiwać nowym pamiętnikiem. Przypakowo dowiedziałam się o nim od mojego syna, który wieczór w wieczór czyta opowiadania na blogu swojego kolegi, który właśnie jest gdzieś w Azji.
Dzięki Krzysiowi udało mi się założyć pamiętnik, a teraz muszę w wolnej chwili od czasu do czasu jeszcze co nieco o nim poczytać.
Postaram się włożyć jakieś zdjęcie, ale na razie nie wiem jak. no nic, człowiek musi się uczyć, bo te nowe czasy to nic tylko komputer, internet. No i dobrze! Bo jakby nie było internetu, nie mogłabym na przykład zobaczyć syna. A tak pacjent ma komoputer z kamerką, Krzyś też ma i moge z nim w wolnej chwili choć troszkę porozmawiać.
Dzisiaj jest w miarę spokojnie, jestem już po wizycie niemieckiej pielęgniarki, pomogła mi przebrać Liselotte i teraz Lilo śpi.
Aha przypomniało mi się, że muszę koniecznie jeszcze sparwdzić co tam u koleżanki niedaleko, więc wyłączam się, żeby napisać do niej na Skajpie.
muszę jej koniecznie opowiedzieć o moim pamiętniku!